تولید انبوه رقیب قدرتمند اف 35
اسمارت کاور: جنگنده رادگریز J-۳۵ چین با غرش موتورهایش، برای اولین پرواز نسخه های تولیدی به آسمان برخاست؛ پروازی که تنها یک رویداد نمایشی نبود، بلکه نشانه ای روشن از ورود این جنگنده نسل پنجمی به مرحله تولید انبوه است.
امیرمسعود عابدین: چین با این پرواز، پیام روشنی به رقبا ارسال کرد؛ برنامه J-۳۵ از فاز آزمایش عبور کرده و آماده حضور عملیاتی روی ناو هواپیمابر پیشرفته فوجیان است. این اتفاق می تواند موازنه قدرت هوایی در دریا را بتدریج تغییر دهد؛ جایی که تا حالا برتری تقریباً مطلق در اختیار نیروی دریایی آمریکا بوده است.
نخستین پرواز نسخه های تولیدی طبق گزارش ها، دو فروند J-۳۵ در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۶ دی ۱۴۰۴) اولین پرواز خودرا انجام دادند. ویدیوی کوتاه ۲۰ ثانیه ای انتشار یافته از طرف شرکت هواپیماسازی شنیانگ (SAC)، لحظه شتاب گیری این جنگنده روی باندی غبارآلود، تیک آف و اوج گیری تند آنرا با شعله های درخشان پس سوز به تصویر می کشد. نکته مهم اینجاست که این پرواز برعکس نمونه های پیشین، متعلق به اولین هواپیماهای تولیدی خارج شده از خط کارخانه بود.
پرواز نسخه های تولیدی J-۳۵ به معنای آنست که این جنگنده برای استقرار عملیاتی روی ناو هواپیمابر فوجیان (تایپ ۰۰۳) آماده شده است. این ناو، اولین ناو چینی مجهز به منجنیق الکترومغناطیسی بشمار می رود و دقیقا برای میزبانی از جنگنده هایی مانند J-۳۵ طراحی شده است؛ ترکیبی که توان هوایی ناوگان چین را وارد سطحی کاملا جدید می کند.
تحلیل گران نظامی باور دارند که چین با سرعت بالایی درحال افزایش تولید سری J-۳۵ است تا تحویل آن به نیروی دریایی و نیروی هوایی را در بازه ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ تسریع کند. هورین، تحلیلگر ارشد امور نظامی چین پیشبینی کرده که پکن می تواند تنها در یک سال حدود ۵۰ فروند از نسخه های J-۳۵ و J-۳۵A را تولید نماید. با تحقق این روند، چین بعد از آمریکا به دومین کشوری تبدیل می شود که جنگنده رادگریز و ناونشین بومی در اختیار دارد.
برتری های عملیاتی نسبت به نسل قبل
J-۳۵ در مقایسه با جنگنده های فعلی ناوهای چین جهشی بزرگ بحساب می آید. استفاده از منجنیق الکترومغناطیسی به این جنگنده اجازه می دهد که با سوخت و تسلیحات کامل از روی عرشه برخیزد؛ موضوعی که مستقیما برد عملیاتی و قدرت تهاجمی آن را بیشتر می کند. علاوه بر این، رادارگریزی ذاتی J-۳۵ امکان نفوذ به سیستم های پدافند هوایی دشمن و اجرای ماموریت های ضربتی دقیق یا ضدکشتی را فراهم می کند؛ قابلیتی که جنگنده J-۱۵ بدون آنست.
J-۳۵ بر پایه پلت فرم فناورانه FC-۳۱ توسعه یافته و برای عملیات CATOBAR بهینه شده است. بدنه با سطوح زاویه دار، ورودی های هوای بدون جداکننده (DSI) و استفاده گسترده از مواد جاذب امواج راداری طراحی شده تا سطح مقطع راداری به حداقل برسد. تسلیحات اصلی، همچون موشک های دوربرد PL-۱۵ و کوتاه برد PL-۱۰، در محفظه های داخلی حمل می شوند تا پنهان کاری حفظ شود، هرچند در شرایط خاص امکان استفاده از جایگاه تسلیحات نیز وجود دارد.
اگرچه در ابتدا گمان می رفت J-۳۵ از موتور WS-۱۹ استفاده نماید، تصاویر جدید نشان داده است که این جنگنده به پیشرانه پیشرفته تر WS-۲۱ مجهز شده است. این موتور امکان سوپرکروز را فراهم می کند؛ یعنی پرواز با سرعت مافوق صوت بدون نیاز به پس سوز. حداکثر سرعت J-۳۵ بالاتر از ۱٫۸ ماخ برآورد می شود که رقمی قابل توجه برای یک جنگنده ناونشین رادگریز است.
تفاوت نسخه ناونشین با مدل عادی
نسخه ناونشین J-۳۵ تفاوت های مهمی با مدل زمینی J-۳۵A دارد. بال های تاشو برای جاگیری بهتر در آشیانه ناو، ارابه فرود جلوی دوتایی تقویت شده برای تحمل فشار منجنیق و قلاب دم برای فرود روی عرشه همچون این تفاوت ها هستند. همین طور بال های بزرگ تر این نسخه، کنترل بهتر هواپیما را در سرعت های پایین و هنگام فرود روی ناو تضمین می نماید.
مقایسه با F-۳۵ آمریکا شباهت های ظاهری J-۳۵ با F-۳۵، خصوصاً در بخش ورودی های هوا و کانوپی، قابل انکار نیست. در عین حال، حذف نیاز به قابلیت تیک آف عمودی سبب شده تا بدنه J-۳۵ کشیده تر و آیرودینامیک تر طراحی شود. کارشناسان باور دارند که تمرکز اصلی J-۳۵ بر سرعت و برد است، در صورتیکه F-۳۵C بازهم در عرصه ادغام سنسورها و پنهان کاری چندلایه برتری دارد.
نشانه ای قطعی از پایان آزمون ها
حذف لوله های پیتو از دماغه در پروازهای اخیر، یکی از واضح ترین نشانه ها از پایان مرحله آزمایشی J-۳۵ محسوب می شود. این تغییر نشان داده است که جنگنده وارد فاز تولید رسمی شده و چین حالا آماده است تا این برگ برنده جدید را بطور جدی وارد معادلات قدرت هوایی خود کند.
منبع: eurasiantimes
مطلب اسمارت کاور را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب