موشک خیبرشکن، کابوس پدافندهای آمریکایی
به گزارش اسمارت کاور، موشک های بالستیک دیگر فقط با برد و قدرت تخریبشان سنجیده نمی شوند؛ آن چه امروز معادلات نظامی را تغییر می دهد، توان عبور از سپرهای دفاعی و تحمیل هزینه های سنگین به سامانه های پدافندی است. در همین چارچوب، موشک «خیبرشکن» به یکی از مهم ترین دغدغه های محافل نظامی آمریکا و متحدانش تبدیل گشته است.
به گزارش اسمارت کاور به نقل از خبر آنلاین، موشک بالستیک و میان برد «خیبرشکن» به یکی از بزرگترین چالش ها پیش روی استراتژیست های نظامی آمریکا و متحدان منطقه ای آن تبدیل گشته است. مقامات آمریکایی روز به روز بیشتر هشدار می دهند که پیشرفت عملکرد این اسلحه و شیوه های پیچیده تر به کارگیری آن، کوشش های در ارتباط با پدافند موشکی را با اختلال جدی مواجه کرده است. نگرانی واشنگتن تنها به خود موشک محدود نمی گردد، بلکه به تاکتیک های نوین شلیک آن هم مربوط است؛ جایی که نیروهای ایرانی بجای پرتاب در مسیرهای قابل پیش بینی، تلفیقی از مسیرهای پروازی متنوع، سرعت های متغیر، کلاهک های مانورپذیر و حملات همزمان پهپادی را به کار می گیرند تا سیستم های دفاعی را شلوغ کنند. این تاکتیک پدافند هوایی آمریکا را مجبور می کند که موشک های رهگیر خیلی گرانقیمت و مختلفی را شلیک کند، در حالیکه احتمال موفقیت رهگیری نیز کاهش پیدا می کند.
کابوس پدافند در لحظات آخر بر طبق گزارش militarywatchmagazine، طراحی کلاهک و بخش سرجنگی خیبرشکن توجه ویژه کارشناسان را به خود جلب کرده است. این موشک برعکس بالستیک های سنتی که مسیر غائی شیرجه آنها کاملا قابل محاسبه است، می تواند در فاز پایانی پرواز دست به تغییر مسیر و رزمایش بزند. خیبرشکن هنگام واردشدن مجدد به جو با سرعت هایپرسونیک حرکت می کند؛ امری که پنجره زمانی خیلی کوتاهی برای واکنش در اختیار سامانه های پدافندی قرار می دهد و همزمان موشک های رهگیر را در مقابل تغییر مسیرهای ناگهانی ناکام می گذارد. از نظر تاریخی، ریشه فناوری های موشکی مدرن ایران به خریدهای دهه ۲۰۰۰ و انتقال تکنولوژی از موشک های هواسونگ-۱۰ کره شمالی بازمی گردد که اهمیت بالای ی در شتاب بخشی به نوسازی صنایع موشکی ایران ایفا کرده است.
سوخت صلب و تحرک بالا؛ آمادگی سریع برای شلیک موشک خیبرشکن که برای نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی توسعه یافته، یک بالستیک میان برد با سوخت صلب است که بردی حدود ۱، ۴۵۰ کیلومتر دارد. برعکس موشک های قدیمی تر با سوخت مایع که پروسه سوخت گیری طولانی و پرخطری داشتند، استفاده از سوخت صلب اجازه می دهد موشک ظرف چند دقیقه آماده پرتاب شود. این خاصیت در کنار پرتابگرهای متحرک جاده ای (TEL)، خطر شناسایی و انهدام پیش از شلیک را به حداقل می رساند و به پرتابگرها اجازه می دهد که بلا فاصله بعد از پرتاب، تغییر موقعیت دهند.
بحران کاهش ذخایر موشک های رهگیر در آمریکا افزایش پیچیدگی حملات موشکی در حالی رخ می دهد که ارتش آمریکا با نگرانی های شدیدی درباره ی کاهش ذخایر موشک های رهگیر خود روبه رو شده است. سامانه های پدافند زمینی مانند تاد و پاتریوت و ناوشکن های مجهز به موشک های استاندارد SM-۳ و SM-۶، فشار بی سابقه ای را تحمل می کنند. درگیری های گوناگون و پی در پی سبب مصرف سریع این موشک ها شده و پنتاگون را در مورد پایداری این عملیات در صورت طولانی شدن بحران نگران کرده است. بااینکه طراحان نظامی آمریکا در صدد بودند بخش عمده توان موشکی ایران را روی زمین نابود کنند، وجود شهرهای موشکی و پایگاه های زیرزمینی مستحکم در کنار بازسازی سریع لطمه ها، این استراتژی را ناکام گذاشته است.
نبرد هزینه ها روی آسمان یکی از مهم ترین مزایای راهبردی خیبرشکن، هزینه ساخت پایین آن در مقایسه با موشک های دفاعی جبهه مقابل است. مفسرین اشاره می کنند که قیمت هر فروند خیبرشکن تنها بخش کوچکی از هزینه یک موشک رهگیر آمریکایی یا اسرائیلی است. این تفاوت قیمت، یک موازنه اقتصادی کاملا به سود ایران را ایجاد می کند؛ خصوصاً زمانیکه موشک ها بصورت شلیک های انبوه برای اشباع پدافند پرتاب می شوند. حتی در صورت رهگیری موشک، خسارت مالی سنگینی به ساختار دفاعی طرف مقابل وارد می شود. این استراتژی کم هزینه در کنار موشک های پیشرفته تری مثل «فتاح ۲» با کلاهک گلایدری هایپرسونیک، کار را برای پدافندهای منطقه بالاتر از پیش دشوار کرده است.
کور شدن رادارهای کلیدی و افت کارآیی پدافند منطقه روزنامه اسرائیلی هاآرتص در گزارشی تایید نمود که با وجود ادعاهای اولیه، بخش قابل توجهی از موشک های پرتاب شده ایرانی به اهداف خود در داخل اسرائیل به هدف خوردن کرده اند و با تحلیل رفتن سامانه های پدافندی، این نرخ موفقیت بالا رفته است. یکی از عوامل اصلی این موفقیت، انهدام چندین سیستم راداری کلیدی و چند میلیارد دلاری توسط سپاه پاسداران بوده است؛ همچون رادار AN/FPS-۱۳۲ در قطر و دو رادار پیشرفته AN/TPY-۲ در اردن و امارات. از دست رفتن این رادارها آگاهی موقعیتی شبکه پدافندی آمریکا و اسرائیل را به شدت محدود کرده و آنها را ناچار ساخته تا به رادارهای مستقر روی ناوها یا سیستم راداری مستقر در ترکیه متکی شوند.
۳۲۲
به طور خلاصه، از نظر تاریخی، ریشه فناوری های موشکی مدرن ایران به خریدهای دهه ۲۰۰۰ و انتقال تکنولوژی از موشک های هواسونگ-۱۰ کره شمالی بازمی گردد که اهمیت بالای ی در شتاب بخشی به نوسازی صنایع موشکی ایران بازی کرده است. برعکس موشک های قدیمی تر با سوخت مایع که فرایند سوخت گیری طولانی و پرخطری داشتند، استفاده از سوخت صلب اجازه می دهد موشک ظرف چند دقیقه آماده پرتاب شود. از دست رفتن این رادارها آگاهی موقعیتی شبکه پدافندی آمریکا و اسرائیل را بشدت محدود کرده و آنها را ناچار ساخته تا به رادارهای مستقر روی ناوها یا سیستم راداری مستقر در ترکیه متکی شوند.
منبع: smartcover.ir
مطلب اسمارت کاور را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب